Anlıyorum Aslında etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Anlıyorum Aslında etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

18 Eylül 2018

Anlıyorum Aslında...


Şarampole yuvarlanan hayatlarınızda bizi hep tutunacak  son vagon olarak görmenizi, anlıyorum... Bazılarınızın gözünde hep süper kahraman biz olduk. Sadece sıkışınca! Korkarken, terk edilirken dinlenmek için durulan liman biz olduk...

Oysa şuradan şuraya adım atacak halimiz kalmamıştı yine de süper kahraman olma görevini yerine getiriyorduk.  Eksiksiz... Kusursuz!

Anlıyorum…

Soğuk kış gecelerinde içinizi ısıttığımız halde, bizi soğuk düşüncelerinizde boğmanızı. Kendimizi ikinci el dükkânıymışız gibi hissetmemizi, sizler sayesinde başardık. Kokladığınız her dikenli güller den sonra bizim kırılmış, papatyalarımıza sarıldınız.

"Sevmek" derken bile yaşadığınız, bütün kötü günleri aklınızda tuttunuz. Yetmedi! Sevgiyi kötülediniz... İyi bir insan kalmayana dek bu yer kürede savaşacaksınız, biliyorum... Tek hayali şiir yazmak olan bir adamı bile kendi şiirlerinde boğdunuz.

Sizi anlıyorum, anlıyoruz...

Siz her şeye ve herkese sahip olmak istiyorsunuz! Düştüğünüzde elinizi tutacak biri olsun ama ben tutmayayım istiyorsunuz. Sıkıldığınızda biri sizi eğlendirsin istiyorsunuz. Gözümü açıp iki ayak üstüne bastığımdan beri sürüyor, sürünüyor ve sürecek...

Bazen yalın ayak tarlalarda sonsuz kere sonsuz koşayım istiyorum. 
Kimsenin olmadığı ormanlarda yaşamak ve geçsin ömrüm çiçek böcek beslemek ile istiyorum. Sonra fark ediyorum!!!
Sizin yüksek gökdelenleriniz de şarap içip deliler gibi geyik muhabbeti yapmanız ve bugün ne aldığınızı tartışmanız gerekiyor...

Çok özür dilerim! 
Sizlerin de huzurunu kaçırmak istemiyorum. 

Bir daha geri dönüşü olmayan bu hayatta içine edebildiğiniz kadar etmek istiyorsunuz... Haklısınız!