üzgünken ellerim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
üzgünken ellerim etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Ağustos 2019

Üzgünken ellerim...



Sokağa kapısı açılan
Küçük bir kulübeyim ben.
Kırık bir vazoda,
Kurutulmuş bir gül…
*
Düş kırıldı bu gece
Kalemim soğudu…
Soğuk, yalnız…
Karanlık bir odayım ben.
*
Dilimde yangın karası
Güneş sarısı bir lekeyle…
Dengesi şaşmış bir kuklanın,
Parmak uçlarında yürüyorum…
*
Tersine giyilmiş
Bir hayatın…
En sessiz,
Yürüyüşüyüm ben…
*
Bir yanımda hafız burhan çalıyor,
Bir yanımda senden bir hatıra…
Ey, Sessizliğin kasırgası!
Koyu bir mavidir,
Üzgünken ellerim…