19 Eylül 2018

Senin Hiç Kendini Özlediğin Oldu mu?


Hiç kendinizi özlediğiniz oldu mu? 
Benim artık kendime kavuşmaya ihtiyacım var dediğiniz?
Belki de ben hepinizde kendimi arıyorum.
Kendimi bulmam gerekli diye düşünüyorum...

Sıkıldım artık bu dünyevi işlerden, kendim olmalıyım! Kendim diyebilmeliyim. 
Bahar gelince, kendime koşmalıyım. 
Sular çekilince, uçmalıyım kuş gibi farklı diyarlara.
Ben! Kendimi özlemeliyim, seni özlediğim kadar.

Ayrıca insan nasıl olur da kendini özleyemez? 
Bence en çok kendini özlemeli, şu geçip giden zaman oyununda en çok kendini bilmeli ve geçen her saniyesini özlemeli...

Hepimiz farklı sonlara inanabiliriz ama şu anda tek bir gerçek biliyoruz; “Ölüm” 
belki de o bizi öldürmeden biz onu öldürmeliyiz.

O zaman kaygılarımız, korkularımız, başarısızlıklarımız hepsi bir, bir ortadan kalkabilir. 
Biz ölürsek kendimizi bu derece özlemek zorunda da kalmayız.
Aslında herkes özler kendini, geçmiş deriz adına…

Geçen oysa zamandır, bak ben hala yaşıyorum demelisin!
Geçti! Bitti yok…
Kendini aradığın günleri biliyorum, dönüp dolaşıp kendini bulamıyorsun…
Ne yapman gerektiğini, neden yaşadığını arayıp duruyorsun.
Kızma ama, bu sadece senin değil, herkesin çözemediği bir oyun…

Herkes olmak istediği kişiyi özler. Özlemek ne çok şeymiş yahu!  
Dediğinizi duydum... 

Ama özlemek kelimelerin arasında bile kendini bulabileceğin bir sözü özlemektir.
Şimdi hazır bu özlemenin doruklarındayız, özleyelim o vakit…

Güzel günleri, sevdiklerimizi, kendimizi, gidemediğimiz, varamadığımız her yeri ve her şeyi…

Özledim!
Seni düşünmekten uyuyamadığım kendimi…






10 yorum:

  1. yazınızı çok beğendim sizi de sayfamızda bekleriz.

    www.karincha.com

    YanıtlaSil
  2. Çok güzel, çok beğendim. Ben de özlerim kendimi çoğu zaman.

    YanıtlaSil
  3. İnsan kendi olamayınca özlüyor kendini... keyifle okudum yazınızı

    YanıtlaSil
  4. Harika akıcı bir yazı güzel bir hikaye tebrikler gerçekten...

    takibe aldım sizi. teşekkürler

    YanıtlaSil
  5. Özlenebileceklerin sonu yok. Beni özlemek, bizi özlemek, seni özlemek, onu özlemek. Geçmişi özlemek, bugünü özlemek, geleceği özlemek. Ama acaba daha mı ağır acısı, ışık hızında iletişim çağındaki özlemin?

    YanıtlaSil
  6. Çok güzel bir yazı gerçekten de özlemimiz hep kendimize :)

    YanıtlaSil
  7. O kadar çok özlüyorum ki kendimi 😔 o kadar uzaklaşmışım ki bazen aynadaki beni bile yadırgıyorum o denli yanı

    YanıtlaSil
  8. Ben kendimi o kadar çok özlüyorum ki, bazen içimden geri gel diye sessiz çığlıklar atıyorum.

    YanıtlaSil
  9. Özlem, hayatı değerli kılan en güzel unsurlardan biri. Özlem olmasaydı hep bir şey eksik kalırdı diye düşünüyorum.

    YanıtlaSil
  10. Merhaba,
    Aylakeditörden geliyorum. Güzel bir paylaşım olmuş. Düşünmeye sevk eden bir yazı. Kaleminize sağlık :)

    YanıtlaSil

Bilinmez bir yol burası, adımlarım ağırlaşıyor...